Interview: Matt Hansen’s debuutalbum ‘Orchid’ zegt het stille gedeelte hardop
Op zijn debuutalbum ‘Orchid’ schuwt indiekunstenaar Matt Hansen de ongemakkelijke stukken niet – of doet hij alsof alles uiteindelijk goed komt. In plaats daarvan blijft hij hangen in het rommelige midden van genezing, waarbij hij liefdesverdriet, emotionele verwoestingen en zwaarbevochten zelfinzicht omzet in liedjes die pijnlijk eerlijk en diep menselijk aanvoelen.
Stream: ‘Orchidee’ – Matt Hansen
Genezing is niet lineair en niet mooi, maar ergens in de puinhoop vond ik deze liedjes, en deze liedjes vonden mij.
* * *
Matt Hansen is het soort kunstenaar geworden waar mensen zich emotioneel aan hechten zonder zelfs maar te beseffen dat het gebeurt.
De afgelopen jaren is die verbinding uitgegroeid tot iets onmiskenbaars. Na een miljard streams en zes miljoen maandelijkse Spotify-luisteraars te hebben overschreden, heeft de in LA gevestigde singer/songwriter nu zijn debuutalbum uitgebracht, Orchidee. En ondanks de omvang van zijn publiek voelt de plaat nog steeds intens persoonlijk.
Dat is waarschijnlijk de reden waarom mensen in de eerste plaats contact met hem maken.
Orchidee draait om Hansens ervaring in een gewelddadige relatie en de emotionele gevolgen die daarop volgden. Maar wat het album anders maakt, is hoe weinig het voelt alsof hij er iets van probeert te dramatiseren. Er is hier geen grote wraakboog. En geen gepolijst ‘Ik genas en nu ben ik sterker’-einde verpakt voor sociale media. Het grootste deel van de plaat voelt alsof iemand in realtime emotionele wrakstukken probeert te doorzoeken.
Die eerlijkheid is Hansens hele ding als kunstenaar geworden.
Zijn liedjes klinken niet alsof ze vanuit de andere kant van de pijn zijn geschreven. Het klinkt alsof hij er nog steeds middenin zit en door verwarring, uitputting en gevoelloosheid waadt.
En hoewel veel kunstenaars over kwetsbaarheid praten, benadert Hansen het op een manier die minder performatief aanvoelt. Vooral op ‘Orchid’ heb je het gevoel dat het schrijven van liedjes de plek werd waar hij eindelijk dingen begon te zeggen die hij anders misschien niet hardop zou kunnen zeggen. Het album grijpt herhaaldelijk terug op het idee dat mannen vaak wordt geleerd emotionele pijn te onderdrukken totdat ze er helemaal geen taal meer voor hebben.
Deze nummers voelen alsof iemand de woorden opnieuw probeert te vinden.
“Ik maakte dit album midden in een seizoen waarvan ik niet zeker wist of ik er doorheen zou komen”, zei hij.
Dat thema loopt door vrijwel elk nummer heen Orchidee. Het album opent met ‘love is like a garden’, dat regelrecht in het emotionele kader duikt. Hansen beschreef het lied als een poging om liefde te begrijpen als iets kwetsbaars en moois dat constante zorg en de juiste omstandigheden vereist om te overleven. Die beelden hangen over de rest van het album.
Nummers als ‘Something to Remember’ en ‘SOMEWHERE IN BETWEEN’ hernemen relaties die al verbroken zijn, in een poging door het vreemde emotionele voorgeborchte te komen waar verdriet en gehechtheid nog steeds tegelijkertijd bestaan. In ‘Something to Remember’ opent Hansen met een van de meest pijnlijke teksten van het album: ‘De herinneringen komen, maar ze gaan niet / Ik hoor de echo’s in mijn hoofd bonzen / Zolang ik mijn ogen dicht houd / Je ligt weer terug in mijn armen.”
Er is een versie van dit album die in minder zorgvuldige handen ondraaglijk zwaar had kunnen worden. In plaats daarvan balanceert Hansen het verdriet met een mix van verlangen, acceptatie en voorzichtig optimisme. Nummers als ‘FOUND’ en ‘BEFORE WE KNEW IT’ gaan over wat er gebeurt als iemand opnieuw probeert lief te hebben terwijl hij nog steeds verdriet heeft van de vorige keer.
Zelfs de volgorde voelt opzettelijk aan. Tegen de tijd dat “Yellowstone (holding you)” en “COMPASS” beginnen, begint het album hoopvol te worden.
En dan is er nog het afsluitende titelnummer, ‘Orchid’, dat Hansen zijn favoriete nummer noemt dat hij ooit heeft geschreven.
“Het is het nummer dat alles weergeeft wat ik ooit over liefde heb willen voelen: de schoonheid, het verlangen, de acceptatie en uiteindelijk de manier waarop we leren los te laten”, zegt hij.
Hansen denkt botter na over waar deze liedjes vandaan kwamen: “Wat ik niet had verwacht, was wat er aan de andere kant van dat alles wachtte. Genezing is niet lineair en niet mooi, maar ergens in de puinhoop vond ik deze liedjes, en deze liedjes vonden mij.”
En eerlijk gezegd is dat misschien wel de duidelijkste verklaring voor waarom Orchidee verbindt zoals het werkt.
“Dat is het lastige van de moeilijke dingen; als je het toestaat, zal het iets moois van je maken. Ik zit nog steeds in dat proces. Ik denk dat ik dat altijd zal blijven.”
— —
:: streamen/aankopen Orchidee hier ::
:: verbinden met Matt Hansen hier ::
— —
Stream: “Orchidee” – Matt Hansen
— — — —
Maak verbinding met Matt Hansen op
Facebook, 𝕏, TikTok, Instagram
Ontdek nieuwe muziek op Atwood Magazine
© courtesy of the artist
