Tina Fey – ‘Overwinningsronde’
Een triomfantelijk debuut van de band uit Cincinnati Tina Fey, Overwinningsronde levert een keiharde energie te midden van zware, herkenbare thema’s – variërend van herkauwers over relaties binnen ‘Strigo’ tot de afrekening met persoonlijke mislukkingen in ‘Dead in a Boat’. Geboren uit een periode van intense collectieve strijd, balanceert de plaat brullende vervorming met momenten van meer contemplatieve intriges.
“We All Can’t Die in Bed (First Part of the First One)” begint het album met een waanzinnig gevoel van energie, waarbij het manoeuvreert van stabiele gitaarpulsen naar een brullende combinatie van zinderende vocale kreten, hectische ritmesectie en schetterende distortion. De verschuivingen tussen stevige drum-voorwaartse momenten en zware gitaren zetten een gevoel van meeslepend momentum voort, culminerend in een gesproken woord, verdwaasde onderdompeling – waar beschrijvingen van “in de regen, in de zon, dag en nacht…” een gevoel van eeuwigheid uitstralen, voordat ze zich opmaken voor een rauwe, intense laatste minuut. Het project toont meteen een opvallend vermogen om naadloos en kunstzinnig te schakelen tussen momenten van weelderige introspectie en krachtige hardrock.
De artistieke energie van het album houdt vanaf dat moment niet op. Het daaropvolgende ‘Order of Operations (Newest One)’ duurt slechts één minuut, maar maakt een sterke indruk in zijn stop-start processie van vocale passie en percussieve vullingen. De eerste single van het album, ‘Strigo’, arriveert als volgende – aanvankelijk bewegend met een duistere, wazige trek terwijl twangy gitaren aanzwellen tot een gestage percussie, waardoor een eerste soundscape ontstaat met tinten van de vroege Modest Mouse. Er volgt intense vocale emotie, die de kracht van solidariteit en liefde tussen vrienden uitstraalt, en wat er nodig is om die relatie op de lange termijn in stand te houden. De titel verwijst naar het Esperantowoord voor ‘uil’, passend als een vogel die boven zijn hoofd cirkelt en getuige is van de gebeurtenissen die plaatsvinden, als een alwetende waarnemer.
Nog een opvallend succes: “Dead in a Boat” is het oudste nog bestaande nummer van de band; ze schreven het toen ze oorspronkelijk een duo waren. Dikke baslijnen en dynamische zang, die verschuiven van schreeuwende intensiteit naar duistere bewegingen, gaan gepaard met voortstuwingen van zware gitaren, terwijl ze thematisch een gevoel van nooit eindigend persoonlijk falen benadrukken. De twee minuten durende draai is bijzonder omhullend en kanaliseert een soort post-punk-sloegheid terwijl beklijvende gitaartwangs en doses vervorming samensmelten met klik-klak-ritmische aantrekkingskracht. Albumfinale “Pli Ol (The Rest of the First Two)” sluit het geheel af met een verzadigende drukte, het pulserende, verontrustende geluid aangedreven door zoemende gitaarklanken en een climax in het midden, waar springerige bas overgaat in een vurige rockuitzending. Overwinningsronde is een boeiend hardrocksucces van Tina Fey, wiens emotionele en diepgewortelde geluid de gave heeft om herhalingen uit te lokken.
